هنگامی که شوالیه‌های آلمانی به روسیه حمله می‌کنند، شاهزاده الکساندر نوسکی باید مردم خود را برای مقاومت در برابر این نیروی سهمگین بسیج کند. پس از آنکه سربازان توتونی یک شهر در شرق روسیه را تصرف می‌کنند، الکساندر نیروهای خود را در نووگورود مستقر می‌کند؛ جایی که نبردی بزرگ روی یخ‌های دریاچه یخ‌زده چودسکویه درمی‌گیرد. در حالی که الکساندر نیروهای کم‌تعداد خود را رهبری می‌کند، دو تن از سربازانش به نام‌های واسیلی و گاوریلو، رقابتی شجاعانه را برای به دست آوردن دل یک دختر محلی آغاز می‌کنند.

این بخش دوم از یک سه‌گانه حماسی و زندگی‌نامه‌ای درباره تزار روسیه، ایوان مخوف است که توسط فیلم‌ساز شوروی، سرگئی آیزنشتاین و به دستور جوزف استالین ساخته شد. تولید این اثر حماسی پیش از فیلم‌برداری بخش سوم متوقف شد، زیرا تهیه‌کننده از اینکه آیزنشتاین تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه‌ای را وارد کار کرده بود (که در این بخش بیشتر از بخش اول مشهود بود) ناراضی بود. به همین دلیل، اکران این بخش دوم تا پس از مرگ آیزنشتاین و استالین و تغییر رویکرد رهبران بعدی دولت شوروی ممنوع بود. در این بخش، در حالی که ایوان مخوف تلاش می‌کند با تشکیل یک ارتش شخصی قدرت خود را تثبیت کند، رقبای سیاسی او، بویارهای روسی، توطئه قتل او را می‌چینند.

این فیلم داستان کسانی را روایت می‌کند که در سال ۱۹۴۲ در نبرد استالینگراد شرکت کردند؛ نبردی که به نقطه عطفی در جنگ بزرگ میهنی تبدیل شد. برای پنج ماه، شهر در برابر تهاجم نازی‌ها مقاومت کرد. تسلیم کردن استالینگراد به دشمن به معنای باختن جنگ بود، اما حفظ شهر تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید.

داستان در بخش‌های آغازین سلطنت او می‌گذرد؛ ایوان در تلاش برای متحد کردن مردم روسیه، با خیانت اشراف و حتی نزدیک‌ترین دوستانش مواجه می‌شود. این آخرین فیلم سرگئی آیزنشتاین، بخش نخست از یک سه‌گانه زندگی‌نامه‌ای درباره تزار ایوان چهارم روسیه است که به دلیل نارضایتی تهیه‌کننده از تلاش‌های آیزنشتاین برای استفاده از تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه و هزینه‌های بیش از حد، هرگز تکمیل نشد. بخش دوم ساخته شد اما تا یک دهه پس از مرگ آیزنشتاین و تغییر رویکرد دولت شوروی نسبت به آثار او اکران نشد؛ بخش سوم نیز زمانی که فیلم‌برداری به طور کامل متوقف شد، تنها در مراحل اولیه تولید قرار داشت.